| Dopiero w latach 1960—1965 |
|
| | Dopiero w latach 1960-1965 Cerny w Czechosłowacji opracował metodę szczepienia orzecha włoskiego. Wyzyskał on do tego znajomość jednego z ciekawych zjawisk przyrody, mianowicie - zimowego spoczynku drzew klimatu umiarkowanego. Nasze drzewa, złipudają w spoczynek zimowy już późnym latem lub wczesną je-Nlcnią. Ich pąki stają się wtedy niezdolne do rozwoju; odzyskują tf) zdolność w naturalnych warunkach dopiero wtedy, gdy pozosta-ni| przez pewien czas w stosunkowo niskiej temperaturze, niższej nlz 10°C. Miazga natomiast nie przechodzi przez okres zimowego spoczynku i zdolna jest do podziału komórek, gdy tylko znajdzie wit; w odpowiednio wysokiej temperaturze i gdy działają odpowiednie bodźce, skłaniające ją do wznowienia aktywności. Cerny wykopał więc podkładki orzecha jesienią, w październiku, I zaszczepił je zrazami szlachetnych odmian. Szczepy umieścił eliisno zapakowane w skrzyni, a tę w termostacie i utrzymywał temp. 26°C. Jest to optymalna temperatura dla działalności miazgi orzecha, która pod wpływem bodźca, jakim było zranienie - przecięcie zraza i podkładki - wznowiła działalność. W przeciągu około trzech tygodni nastąpiło zrośnięcie się zraza z podkładką. Pąki mi zrazie mimo wysokiej, doskonałej dla wzrostu temperatury nie znezęły się rozwijać, pozostawały bowiem w stanie pełnego zimowego spoczynku. | | |