| I słodka, i rajka od |
|
| | I słodka, i rajka od dawna służyły jako podkładki pod uprawne odmiany jabłoni. Jabłonie szczepione na siewkach słodki dawały drzewa trochę mniejsze niż na siewkach płonki i wchodziły trochę wcześniej w okres owocowania. Odmiany uprawne szczepione na siewkach rajki wyrastały w drzewa najmniejsze, czasami karłowe, i wchodziły najwcześniej w okres owocowania. Zarówno w przypadku siewek słodki, jak i rajki, rezultaty szczepienia były bardzo różne, bardzo zmienne, gdyż jak wiemy, każda siewka, zachowując ogólny typ gatunku, jest jednak inna. Kilkaset lat temu ktoś wpadł na pomysł wegetatywnego rozmnażania słodki i rajki. Zdarzało się pewnie tak, że wokół drzewa słodki czy rajki wyrosły odrosty korzeniowe. Wykopano je, posadzono w innym miejscu i użyto jako podkładki. Taki sposób rozmnażania jest jednak bardzo powolny. Wprawdzie zarówno słodka, jak i rajka, tworzy odrosty korzeniowe, ale w niewielkiej liczbie. I znowu któryś z ogrodników odkrył, że młode odrosty, przycięte tuż przy ziemi, dają kilka lub kilkanaście silnych pędów, te zaś po przysypaniu ich dolnych odcinków ziemią łatwo wypuszczają korzenie. Tak dokonany został wynalazek kopczykowania, czyli odkładów pionowych. Jest to najczęściej dziś stosowany sposób wegetatywnego rozmnażania podkładek. Tak rozmnożone podkładki nazywamy podkładkami rozmnażanymi wegetatywnie, a najczęściej w skrócie - podkładkami wegetatywnymi. | | |