| Na podstawie takich właśnie |
|
| | Na podstawie takich właśnie doświadczeń od kilkunastu już> lat w ZSRR kładzie się nacisk na rozwój sadownictwa w specjalnie wydzielonych na ten cel gospodarstwach. W najlepszych warunkach przyrodniczych zakłada się sady o powierzchni 1500-2000 ha, a w gorszych warunkach 500-1000 ha. Spośród innych państw socjalistycznych gospodarkę taką prowadzi też Jugosławia. Struktura rolna tego kraju jest podobna jak w Polsce, 7% ziemi należy do gospodarstw państwowych, 6% do spółdzielni produkcyjnych, reszta jest w rękach prywatnych. Mimo iż Jugosłowianie mają o połowę mniej ziemi państwowej niż my, postanowili na niej koncentrować produkcję owoców i sady państwowe o powierzchni do 2000 ha. Duże sady państwowe i spółdzielcze powstają też w Bułgarii i w Rumunii, gdzie dochodzą do 1000 ha. Na Węgrzech, w Czechosłowacji i w NRD zakłada się sady mniejsze, ale bardziej intensywne. Rzadko osiągają one wielkość 500 ha. Po drugiej stronie Oceanu, w Stanach Zjednoczonych, również spotyka się duże sady, dochodzące do kilkuset hektarów, ale nie są one liczne. Ogromna większość to sady kilkunasto- i kilkudzie-sięciohektarowe. Istnieje tendencja do likwidacji mniejszych albo też do ich powiększania. We wschodnich stanach, na tzw. farmach rodzinnych, sad 20-40 ha uważany jest za najbardziej rentowny. | | |